چارچوب امنیت سایبری زیرساخت های حیاتی دیگر مثل سال های قبل کار نمی کند. در سال ۲۰۲۶ هستیم و مهاجمان ابزارهایی در اختیار دارند که پنج سال پیش فقط در آزمایشگاه های دولتی پیدا می شد. هوش مصنوعی مولد حالا اکسپلویت سفارشی می نویسد، محاسبات کوانتومی کم کم رمزنگاری قدیمی را تهدید میکند و دستگاه های متصل در نیروگاه ها و شبکه های آب هر روز بیشتر می شوند. سازمانی که هنوز روی فایروال سنتی و آنتی ویروس امضاء محور حساب باز کرده، عملاً در را باز گذاشته است.
ما در آتنا هر هفته با مدیران امنیت شرکت های انرژی، پتروشیمی و حمل ونقل حرف میزنیم. دغدغه مشترک همه آنها یکی است: چطور چارچوبی بچینیم که هم با استانداردهای بین المللی همخوان باشد هم در محیط واقعی ایران قابل پیاده شدن باشد. تجربه نشان داده کپی کردن کامل NIST CSF یا ISO ۲۷۰۰۱ بدون بومی سازی، معمولاً روی کاغذ می ماند.
تهدیدات امسال شکل عوض کرده اند
حملات زنجیره تأمین به نرم افزارهای SCADA و PLC دیگر استثنا نیست. گروه هایی که قبلاً فقط روی بانک ها کار میکردند حالا سراغ پروتکل های صنعتی مثل Modbus و DNP3 رفته اند چون میدانند توقف یک خط تولید فشار بیشتری وارد میکند تا سرقت اطلاعات. باج افزار هم هوشمندتر شده؛ به جای قفل کردن کل شبکه، بخشهای حیاتی را جدا میکند و زمان بازیابی را به هفته ها می رساند. همزمان دستگاه های IoT صنعتی که برای مانیتورینگ نصب شده اند، اغلب با رمزهای پیشفرض یا بدون وصله امنیتی کار می کنند.
آمار رسمی کسپرسکی این تصویر را تأیید میکند.
گزارش ICS CERT سال 2025 و 2026 نشان میدهد ۵۴ درصد سازمانهای صنعتی حداقل یک حادثه منجر به توقف عملیات را تجربه کرده اند و حملات به سیستم های کنترل صنعتی نسبت به سال قبل ۲۸ درصد رشد داشته است.
چارچوبی که امروز جواب میدهد باید شش لایه داشته باشد نه پنج لایه قدیمی. شناسایی داراییها، حفاظت، تشخیص، پاسخ، بازیابی و پیش بینی. لایه ششم یعنی استفاده از تهدیدات اطلاعاتی روز برای حدس زدن حرکت بعدی مهاجم. کسپرسکی در این بخش داده های خوبی از شبکه های صنعتی سراسر دنیا جمع میکند که برای محیط ایران هم قابل استفاده است.

پیاده سازی عملی با موجودی برداری دقیق شروع می شود
خیلی از سازمان ها هنوز نمیدانند دقیقاً چند PLC، RTU و ایستگاه مهندسی دارند. بعد از آن نوبت جداسازی شبکه است. شبکه IT و OT باید کاملاً از هم جدا شوند و ارتباط فقط از طریق دیود داده یا فایروال صنعتی کنترل شده برقرار شود. تشخیص تهدید دیگر نمیتواند فقط مبتنی بر امضا باشد؛ باید رفتار غیرعادی را ببیند. همینجا محصولات Kaspersky Industrial CyberSecurity وارد میشوند چون هم روی پروتکل های صنعتی کار میکنند هم قابلیت یادگیری رفتار عادی سیستم را دارند.
جدول زیر تفاوت رویکرد قدیمی و آنچه در ۲۰۲۶ لازم است را نشان میدهد:
| حوزه | رویکرد سنتی | رویکرد مورد نیاز ۲۰۲۶ |
| تشخیص تهدید | امضای ویروس و قوانین ثابت | تحلیل رفتار و مدلهای یادگیری ماشین |
| پاسخ به حادثه | تیم دستی و چند ساعت تأخیر | خودکارسازی با playbook و SOAR صنعتی |
| پوشش شبکه | تمرکز روی سرورها و ویندوز | پوشش PLC، RTU و پروتکلهای اختصاصی |
| بهروزرسانی | وصلههای دورهای | مدیریت آسیبپذیری مداوم با در نظر گرفتن توقف تولید |
| هوش تهدید | گزارشهای عمومی ماهانه | خوراک اختصاصی ICS به صورت روزانه |
آموزش نیروی انسانی هنوز حلقه ضعیف است. اپراتور اتاق کنترل اگر بداند یک پیوست مشکوک میتواند کل خط تولید را بخواباند، رفتارش عوض میشود. تمرینهای tabletop هر سه ماه یکبار حداقل کار لازم است.
رمزنگاری هم باید بروز شود. الگوریتم های قدیمی در برابر کامپیوترهای کوانتومی آینده مقاوم نیستند. سازمان هایی که الان پروژه های زیرساختی بلندمدت دارند بهتر است از همین حالا الگوریتم های پساکوانتومی را در برنامه ریزی بگنجانند.
در نهایت چارچوب باید زنده بماند. هر شش ماه یکبار بازنگری شود، چون تهدیدات ثابت نمیمانند. ما در گروه آتنا، نماینده زسمی آنتی ویروس کسپرسکی این بازنگری را برای مشتریان کسپرسکی انجام میدهیم چون دسترسی مستقیم به دادههای تهدید صنعتی داریم.
زیرساخت حیاتی شوخی بردار نیست. یک روز تأخیر در بروزرسانی چارچوب میتواند هزینه ای بدهد که هیچ بودجهای جبرانش نمی کند. سازمان هایی که الان شروع کنند، سال آینده جلوتر از بقیه خواهند بود.
